Dolomity są skałami pochodzenia chemicznego. Pochodzenie dolomitu związane jest z powolnym rozpuszczaniem w morzu materiału chemicznego. Materiał ten osadzał się na dnie morskim aż powstały formacje skalne o znacznej grubości. Skały tworzą się wskutek bezpośredniego wytrącania dolomitu z wód morskich oraz jeziornych lub w procesie przemian osadów wapiennych (zastąpienie węglanu wapnia węglanem magnezu). Źródłem magnezu niezbędnego do tych przemian jest woda morska.

Dolomity charakteryzują się „skałami cukrowatymi” barwy kremowobiałej lub szarej. Złoże właściwe zbudowane z dolomitu- barwa biała. Występują skały o barwie zielonawych (krzemiany – serpentyn) , oliwkowożółtych, niebiesko szarawych (siarczki miedzi – azuryt, malachit), kremowych i różowych (tlenki żelaza). Zmienność zabarwienia jest wynikiem zróżnicowania mineralnego skał i zanieczyszczeń.

Dolomity powstają kosztem wapieni w czasie procesu dolomityzacji. Wyglądem przypominają skały wapienne- są od nich jednak bardziej odporna na wietrzenie. Skały posiadają barwy jasne, czasem zabarwione na różne odcienie i najczęściej wykazują strukturę iłową lub krystaliczną. Dolomity łupane, bądź w formie otoczaków doskonale komponują się z zielenią ogrodu. Mogą być dużo tańszym odpowiednikiem otoczaka Thassos, niemniej jednak nie dysponują śnieżnobiałą barwą.